У пошуках большага…

Ах, я прапусціў першы дзень лета. Не ў тым сэнсе, што не адзначыў яго ці не правёў яго па-асабліваму. Я проста не павіншаваў вас у першы дзень лета… Але так як я дабраўся да блога сёння, то сёння я вас і віншую! Ужо трэці дзень лета і прыемнае надвор’е. Ну хіба гэта не прычына, каб быць у добрым настроі? Жадаю вам у астатнія 88 дзён каляндарнага лета не сумаваць, а браць ад іх усё! Не сядзіце дома! Блогі, лісты, “вконтакте” і іншае – пачакаюць. Схадзіце на вуліцу, у бліжэйшы парк (лес, калі ёсць побач), З’ездзіце на бліжэйшы возера або рачулкі. Не думаю, што пасля прагулак на свежым паветры вы застанецеся без уражанняў аб новым лета. Не сумуйце!

Прыемных вам летніх дзён (водпускаў, канікулаў), паважаныя чытачы!

Дык вось, мой дарагі, спешу павіншаваць цябе з Днём твайго з’яўлення ў сетцы! Дзякуй табе за тое, што ты пастаянна прымаў, прымаеш і, спадзяюся, будзеш прымаць мае словы, думкі, разважанні і гісторыі яшчэ не адзін год. Мне з табой вельмі цікава, мой любімы блог!

Да-да, паважаны чытач, сёння моему блогу испоняется год! Хех, малады яшчэ)))

Працягнуць чытанне »

Для тых, хто святкуе сёння: Хрыстос Уваскрос! І няхай у Вашых сэрцах Ён жыве вечна!

І як гэта я мог забыць Вас павіншаваць, паважаныя чытачы?!

Ну што можна сказаць у такое свята? Вядома ж: «Хрыстос Уваскрос!» А ведаеце чаму так гавораць? Таму што ў гэтае свята адзначаюць той дзень, калі Ісус Хрыстос ажыў пасля таго, як Яго ўкрыжавалі. А ведаеце чаму яго ўкрыжавалі? Таму што Ён памёр за Вас. Ён памёр для таго, каб Вы жылі вечна. Вядома ж не тут на зямлі (я б сам не хацеў жыць тут вечна), а там – на нябёсах. Скажаце – «Казкі!»? Калі ласка, Ваша справа. Але памятайце, што душа ў чалавека бессмяротныя, і пасля таго, як памрэ цела, яна працягне жыць. Або ў аду, або ў раю.

Таму я выбіраю Жывога, Усемагутнага Бога. Я буду жыць для Яго. І Вам раю рабіць тое ж. Проста папытайце Яго, каб Ён адкрыў Сябе Вам. Для гэтага не трэба вучыць малітвы, якім вучаць ў праваслаўных, каталіцкіх храмах. Дастаткова проста папрасіць Яго з шчырым сэрцам і верай: «Гасподзь Бог, даруй мяне. Я хачу жыць так, каб у далейшым мая душа апынулася у Цябе на нябёсах. Скажы мне, што для гэтага трэба рабіць. »Не абавязкова паўтараць тое, што я напісаў. Скажыце тыя словы, якія палічыце патрэбнымі. ЁН Вас пачуе. Ён жа жывы!

Вось і наступіў дзень, у які святкуюць Ваш дзень. Шкада, што толькі ў гэты дзень. Выключэнне складаюць толькі дзяўчыны-вайскоўцы, якія святкуюць свой дзень яшчэ і 23 лютага. Я лічу, што для дзяўчат павінен быць кожны дзень свята. Вы згодныя?

Дык вось. Чаго ж я Вам жадаю? Вядома ж шчасця ў асабістым жыцці. Банальнае пажаданне, але ведаеце, гэта вельмі вам трэба. Чаму? Прачытайце гэта (ўзята з блога in-the-sky):

Оля: ад яе пайшоў муж, кінуў яе падчас цяжарнасці,.
Рыта: памёр сын калі яму было ўсяго 2,5 года. пасля чаго адразу пайшоў муж … Зараз яна сустракаецца з іншым чалавекам, кажа што шчасліва, але шрамы то засталіся … Хоць і кажа яна аб гэтым з усмешкай, але боль лёгка чтается па глазам …
Оля: развялася з мужам калі сыну было два года. Цяпер жа вельмі аб гэтым сажалеет … марыць усё вярнуць назад …
Вера: заваявала жаніха у сваёй сястры. Смешна гучыць) … затым збегла з дому да яго, здымаюць кватэру (родам яна з якога то маленькага гарадка) Яе сям’я яе даўно шукае, але вярнуцца яна баіцца.
Люда: Засталася з сынам адна … (як заўсёды) хлопец сышоў пасля слоў “я цяжарная”.

Як гэта не сумна, але гэта рэальнасць. Таму я ад усяго сэрца жадаю вам, каб вы знайшлі надзейнага мужа, які не пайшоў бы пасля весці аб тым, што ў вас будзе дзіця, які б не просіджваў вечара ў кампаніі сяброў, атадзвінушы сям’ю на задні план, які не змяняў б вам і не лгал, якому вы маглі б цалкам давяраць. А калі ў вас ужо ёсць муж, то няхай ён будзе такім, як напісана вышэй.

Ну, вядома ж жадаю вам шмат грошай, крутых машын, шыкоўных дамоў і нарадаў. Пастаянна ўсміхаюцца і не хвалюйцеся. Усяго вам самага-самага прыгожага.

Дабраславі Вас Бог у гэта свята! Няхай у вашай душы будзе цёпла, не гледзячы на тое, што на вуліцы мароз.

Усіх настаўнікаў са святам! Жадаю вам, каб у дзіцячай памяці вы засталіся, як самы лепшы настаўнік ў іх жыцці. Бо так прыемна ўсведамляць, што ты каму-та чым-небудзь дапамог. Любіце сваіх вучняў і сваю працу. Можа гэта і не благадарная праца, але на яе стоіць выдаткаваць нервы і сваё жыццё … Чаму? Калі вы сапраўдны настаўнік і любіце дзетак, то вы мяне зразумееце. Астатнія гэтага зразумець не змогуць … Шчасця Вам, надзеі, веры і любові! Хай Бог Вас дабраславіць!